2024, tkanina bawełniana 143×360 cm.

Nadrzeczna roślinność bujnie porasta brzegi, zachwycając swoją różnorodnością, intensywnością i pięknem. Jednak jej obfitość nierzadko wynika z bogactwa azotu i fosforu, które dostają się tutaj z pobliskich pól i nieszczelnej kanalizacji. Na brzegach znajduję gatunki roślin, których nie powinno tu być i które świadczą o znacznej eutrofizacji [przeżyźnieniu] rzeki. Te rośliny naruszają równowagę panującą w przyrodzie zastępując gatunki typowe dla nadrzecznych krajobrazów i jednocześnie ujawniają obecność niewidocznych dla oka, szkodliwych substancji w ekosystemie. Wywar z tych roślin, wśród których znajdują się między innymi mięta wodna, karbieniec, mozga trzcinowata, pokrzywa, gałęzatka oraz niecierpek drobnokwiatowy, służy mi jaka baza do farbowania tkaniny.

Rośliny zebrałam na brzegu rzeki w miejscu, gdzie Bogdanka znika z krajobrazu Poznania kryjąc się w podziemnej kanalizacji, a wodę do farbowania czerpałam z górnego biegu rzeki, gdzie Bogdanka ma jeszcze szansę być czysta.

Tkanina, barwiona naturalnymi pigmentami, opowiada historię miejsc, w których harmonia rzeki została zakłócona. Rośliny pozostawiły na niej trwały ślad. Czy ten ślad będzie równie trwały w przyrodzie?

Praca powstała na wystawę „Rzeki Poznania”, która odbyła się w ramach 7. Wielkopolskiego Festiwalu Fotografii im. Ireneusza Zjeżdżałki „Wobec wody”. Artyści biorący udział w wystawie: Dagmara Barańska-Morzy, Paweł Jaśkiewicz, Mateusz Kiszka, Katarzyna Wąsowska, Igor Jan Zieliński. Kuratorzy: Aleksandra Polerowicz i Tobiasz Jankowiak.

Dokumentacja wystawy: Joanna Czarnota